tag:blogger.com,1999:blog-36570916845403837572011-04-21T20:40:54.879-07:00Αθανασία Γ.http://www.blogger.com/profile/17487428741718672923noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-3657091684540383757.post-5220192305941811392007-09-13T05:01:00.001-07:002007-09-13T05:01:33.700-07:00<span style="font-weight: bold;">"Έπεσε τ'όνειρο βαρύ στα χέρια του Χειμώνα,<br />τα πόδια του λυγίζουν κι εκείνα<br />μη μπορώντας να βαστάξουν τη βούληση και τη μανία για το ανέφικτο<br />μη μπορώντας να κρατήσουν το ρυθμό στ'ανελέητο κυνηγητό του<br />Μόνο λυγίζουν<br />και μόνο σέρνονται σα δυο κατάξερα, ταπεινωμένα κλωνάρια<br />μιας άλλοτε ένδοξης και καταπράσινης ελιάς<br />που την έβλεπα στον Ύπνο μου να διπλοστεφανώνει τ'όνειρο μου<br />και που στο ξύπνιο μου την κράταγα σιμά"<br /><br />Έτσι μίλησε μέσα μου ο Μικρός Επαναστάτης<br />κι εγώ δανείστηκα τ'αθώα λόγια του<br />κι αδημονώντας προχωρώ (σ)τον ασπασμό μου.<br /><br />Ω Άνοιξη γλυκόπνοη και σπιρτόζα<br />νοσταλγικά πώς φώλιασες μέσα μου!<br />Πάντοτε κράταγα μια θέση να μη λείπεις...<br />Να που -λοιπόν- τη βρήκες και με ακολουθείς<br />όπως ακριβώς εσένα το Θέρος.<br />Κι αν θαρρείς πως σ'αφήνω<br />γιατί ντύνομαι κι εγώ συχνα- πυκνά ένας μικρός χειμώνας<br />να μαζεύω αγκομαχώντας τα όνειρα και τη λάμψη τους<br />στην όψη να μη δίνεις όψη.<br />Εγώ θα τα διπλώνω ωσάν λινά-μεταξωτά μαντήλια<br />και θα νυμφεύω με εκείνα τη λιτότητα της αρχαίας φωλιάς σου<br /><br />Κι όταν θα στάζει ο Χειμώνας τα δάκρυα<br />υγρά και στιλβωμένα στο παραθύρι ή και στον τοίχο σου ακόμα<br />να μη φοβάσαι'<br />με το στεγνό και καθόλα απέριττο δίπλωμα των μαντηλιών θα σε συνεφέρνω<br />μισοπνιγμένη και γαλήνια να με βλέπεις<br />μες στους μυώνες κάποιου ανίκητου ονείρου.<br />Μπορεί να φαίνομαι στιγμές συννεφιασμένη<br />μα καθώς λένε τα φαινόμενα απατούν...<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;">Αθανασία Γ.</div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3657091684540383757-522019230594181139?l=athanasiaya.blogspot.com' alt='' /></div>Αθανασία Γ.http://www.blogger.com/profile/17487428741718672923noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3657091684540383757.post-91541558796349678622007-09-08T06:46:00.000-07:002007-09-08T06:52:35.282-07:00<span style="font-family:courier new;"><div align="center"><br />"Δόκιμος κατά το δοκούν στην Τέχνη της Παραίτησης</div><div align="center">και στην Παραίτηση της Τέχνης Αρχηγός".</div><div align="center">Μ'αυτούς τους στίχους προλογίσαμε το θάνατο αιώνων</div><div align="center">μα και την αιώνια αμφιβολία Ποιητών.</div><div align="center">Μ'αυτούς τους στίχους άλλοτε αγκαλιάσαμε μικρές συμφορές</div><div align="center">και άλλοτε ξεγελάσαμε μεγάλες- κάνοντας τους πράξη</div><div align="center">Όταν κατά το λιόγερμα κάποιες φορές</div><div align="center">είχαμε πάρει τη θέση του ανήμπορου Ήλιου</div><div align="center">όταν κατά το σούρουπο ψάχναμε μάτην το πάλλευκο θεριό του φεγγαριού μες στη ματιά των οδοιπόρων που τερμάτισαν</div><div align="center">μέσα στο βλέμμα των ανθρώπων που ονειρεύτηκαν</div><div align="center">Κι έχω ακόμα την αύρα απ'το αίμα επάνω μου </div><div align="center">γιατί έμαθα να διαβάζω ματωμένους ερειπιώνες...</div><div align="center">Μη μου τους κόπους λησμονάτε σύντροφοι, δεν είμαι πια παιδί!</div><div align="center">Πέρασαν χρόνια από τότε που στα χέρια μου βαστούσα το κλειδί μιας διπλόκλειστης καστρόπορτας </div><div align="center">που μες στις φλέβες της θησαύριζε νεφέλες και αστέρια απ'τον κόσμο ακόμα ανέγγιχτα</div><div align="center">Πέρασαν χρόνια από τότε που τα παρθένα όνειρα μου σάλπιζαν σπουδαία παραγγέλματα </div><div align="center">-φτιασίδια από μετάξι κι αυτά τσαλακώθηκαν.</div><div align="center">Και δεν το κρύβω πως νοστάλγησα το σίγουρο χαμόγελο των παιδικών μου χρόνων</div><div align="center">Και δεν το κρύβω πως ακόμα κυνηγώ μ'όπλο μου ένα δάκρυ τις κραυγελέες αδικίες να πατάξω</div><div align="center">"Δόκιμος κατά το δοκούν στην Τέχνη του Αγώνα</div><div align="center">και στον Αγώνα για την Τέχνη αρχηγός"...</div><div align="center">Μ'αυτούς τους στίχους ας γραφτεί ο επιλογός μου</div><div align="center">Σαν επιτύμβιο αρνημένου Ποιητή μες στις στοές του κόσμου...<br /></div><div align="right">Αθανασία Γ.<br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3657091684540383757-9154155879634967862?l=athanasiaya.blogspot.com' alt='' /></div>Αθανασία Γ.http://www.blogger.com/profile/17487428741718672923noreply@blogger.com1